Bu sefer rotamızı Kore'ye çeviriyoruz ve Kore kültürüne ait derin bir duyguyu tanıyacağız.
Han, bastırılmış acı, adaletsizlik, haksızlığa uğrama hissi, çaresizlik ve içe atılmış öfke gibi duyguların zaman içinde birikmesiyle oluşur. Ancak Han'ı yalnızca birikmiş öfke ya da acı olarak görmek eksik kalır. Bu duygunun içinde metanet, umut ve hayata tutunma gücü de vardır. Yani acı ve baş etme, Han'da iç içe geçmiştir.
Han duygusu, Kore filmlerinde ve dizilerinde çoğu zaman acı ve çaresizliğin içinde varlığını sürdüren güçlü bir metanet olarak karşımıza çıkar.
Bu duyguyu daha yakından hissetmek isterseniz, sımsıcak bir Kore dizisi olan “When Life Gives You Tangerines”i izlemenizi öneririm. Dizi, yoksulluk ve zorluklara rağmen yaşamı yeniden kurma mücadelesini ve insanın dayanıklılık kaynaklarını samimi, umut dolu ve bir o kadar da buruk bir şekilde anlatıyor.
Peki şimdi Han duygusu üzerinden kendi hayatımıza bakalım.
Hepimizin yaşamında yarım kalmış yaslar, kapanmamış yaralar ve söylenememiş duygular vardır. Kendinize şu soruyu sormanızı istiyorum:
Kalbimde hâlâ çözülememiş bir acı var mı?
Önce o acıyı yaşadığınız günleri hatırlayın. Hayatınız nasıldı? Neleri yapabiliyor, neleri yapamıyordunuz?
Sonra kendinize şu soruyu yöneltin:
O acıyı yaşarken beni hayata bağlayan, nefes aldıran, küçücük de olsa iyi gelen şey neydi?
Belki bir dost... Belki bir inanç... Belki doğa... Belki müzik... Belki yazmak... Belki sadece umut...Belki her şeye rağmen içinizde hiç sönmeyen yaşama isteği…Belki de dua etmek…
Belki bunları bilinçli olarak kullandınız, belki de farkında bile olmadan... Ama bunlar, zor zamanlarda size güç veren yaşam kaynaklarınızdı. Acılarımız kadar onlarla baş ederken kullandığımız kaynaklar da bizi biz yapar.
Elbette bazen bu kaynaklar yeterli olmayabilir. Bazı acılarla tek başımıza baş etmekte zorlanabiliriz. Hatta bu yük zamanla bedensel belirtilere de dönüşebilir. Kore kültüründe görülen “Hwabyeong” (öfke hastalığı) sözcüğü, bastırılmış “Han” duygusunun bedensel belirtilerle ortaya çıkmış hâli olarak değerlendirilebilir.
Bugünkü yorgunluğumuzun, tükenmişliğimizin ya da bazı bedensel yakınmalarımızın altında, geçmişte tamamlanamamış yaslar ve ifade edilememiş duygular yatıyor olabilir.
Çünkü çözümlenmemiş duygusal meseleler ve tamamlanmamış yaslar, çoğu zaman fark edilmeden yaşam kalitemizi etkilemeye devam eder. Onları fark etmek, iyileşmeye atılan önemli bir adımdır. Geçmişte yarım kalan yaşantılara bugünden şefkatle bakabilmek ise yaşamımızın yönünü değiştirebilir.
Bu yazıyı bitirirken sizi, yalnızca geçmişte yaşadığınız zorluklara değil; o zorlukların içinden geçerken ayakta kalmanızı sağlayan umuda, metanete, baş etme gücünüze ve kaynaklarınıza bakabilmeye davet ediyorum. Belki bugün fark edeceğiniz bu kaynaklarınız, yarın karşılaşacağınız herhangi bir zorlukta yeniden hayata tutunmanıza destek olacak en güçlü dallar olacaktır.
İsterseniz, size güç veren dayanakları yorumlarda paylaşabilirsiniz. Belki de sizin deneyiminiz, başka birinin kendi dayanıklılığını keşfetmesine ilham olur.
Teşekkür ederiz hocam.
Keyifli ve farkındalıklı okumalar dilerim Nalan hanım🌸
Emeğinize sağlık hocam.
Tesekkur ederim
Emeğinize yüreğinize sağlık hocam harika bir yazı olmuş . Evet insanız hayatımızda bir çok imtihan ve acıyla yüzleşiyoruz benim baş etme becerilerim özetle şöyle en başta derdimin sahibine teslim tevekkül edip beni gören derdimi bilen ve bu konuda ihtiyacımı da bilen O bu duygu bana müthiş bir güç veriyor .🤲🏻 *Sırayla sıkıntıların misafir olduğunu vakti geldiğinde gideceğini bilmek . *Ortam değiştirmek haret (Seyehat etmek) *Üretmek kendimi bir işe vermek( kurs vs) *Müzik dinlemek *Doğaya çıkıp tefekkür ve keşif yapmak *Bir dost ile kahve eşliğinde sohbet Bunlar benim baş etme becerilerim🤗🪷
Tuba hocam yazınızda çok güzel bugünkü seminerde çok güzeldi . Ben en çok inanç kaynağını kullanıyorum sanmıştım ama bugün farkettim ki hepsini de kullanıyormuşum aslında 😊
Bugün ki program bir harikaydı hocam farkındalığım arttı Şükrü’m çoğaldı Her hal geçicidir sıkıntılar gibi mutluluklarda hepsinin yaşanmak için bir vakti zamanı var yaşanması gereken herşeyi yaşıyoruz yani tıpkı 4 mevsim gibi ilkbaharın ardından yaz sonbaharın ardından kış ama sonra yine bahar 🥰🌸😍iyiki varsınız çok teşekkür ediyorum emekleriniz için 🌸 Heybeme ne aldım ; sarılmak,sevdiğim bir insana Ağaca bir canlıya Sıkıntı anında Hareket etmek Yardıma ihtiyacı olan birine yardım etmek 🌸
En zor anlarımı düşündüğümde sevdiklerimle bir arada olmanın verdiği his ile, bazen sadece akışına bırakıp beklemek sabretmek ile, bazen de ettiğim dualar ile (üzüntünün en derin halinde edilen dualar daha içten oluyor), bazende bir sohbet, nasihat ile fark ettikçe dayanıklılığım artıyor ALLAH'IN izniyle. Bir de işitilen bilgileri içselleştirmedikçe, idrak edip hayatıma geçiremiyorum. Birşeyleri bilen ama yapamayan insan olmak da üzücü.İnsan dayandığı yerden güç alır diye bir söz işittim. Dayanaklarımızın doğru, sağlam olması dileğiyle...
Her gün hayatın akışında yol alırız iyi kötü ama bazen idrak gelir farketmediğimiz bir şeyi farkederz . Böyle anlara vesile olduğun için teşekkür ederim.
Çok zor günlerde yüzüme vuran biraz rüzgar bazen yağmur damlası bazen uçuşan yapraklar… ve beni anladığını hissettiğim can arkadaşlar. Benim kaynaklarım doğa ve anlaşılmak sanırım. Diziyi izleyeceğim. Emeğine eline güzel yüreğine sağlık 🌸
Bu harika ve insana iç sesini dinleten yazı için teşekkürler benim zor zamanlarımda dayanıklılık kaynaklarım arasında sığındığım en güvenli liman dua etmek ve sevdiklerimin varlığı ve bana verdikleri güçtür